شمعون در زمينهٴ هندسه شخصي بود بهنام اِن بِلشُم افرائيم گروندي.1
شمعون براي كسب اطلاعاتي دربارهٴ بخشهاي هندسي تلمود و براي پيداكردن مساحت
و حجم به او نامه نوشته است. مثلاً افرائيم بهوي قاعدهاي داده است، معادل S=2πrh ، كه در آن S معادل سطح قطعهاي از كره است، h ارتفاع و r شعاع كره. اين مطلب را افرائيم پس از سال 1391، در مايوركا نوشته و از رابي شمعون خواسته است تا او را در نجات از آنجا ياري كند، زيرا تعقيب و آزار يهوديان فزوني ميگرفت.
3. پرونس. برخي از بهترين كارهاي رياضي توسط رياضيدانان يهودي پرونس انجام گرفته بود. بزرگترين آنان عمانوئيل بن يعقوب بُنفيلس تاراسكوني بود. اين شهر كوچك خوابآلود بر رُن سفلا (نزديك آرل)، بهخاطر شخصيتي افسانهاي به شدت معروف است. تارتارن تاراسكوني قهرمان سادهدل و لافزن را آلفونس دوده (1840ـ1897)، در سال 1872 معرفي كرد. احتمال دارد، حتي در خود تاراسكون عدهٴ كمي بدانند كه آن شهر زادگاه يكي از بزرگترين رياضيدانان سدههاي ميانه بوده است. عمانوئيل بُنفيلس زيجها و تقويمهاي نجومي متعددي استخراج كرد، كه يكي از آنها به نام
بالهاي عقاب شهرت زيادي يافت و حتي به لاتيني و يوناني هم ترجمه شد. نجوم او بيشتر اقتباس از بتّاني و لاوي بن گِرشُن بود؛ يعني نجوم يوناني ـ عربي بود كه بهتدريج در محافل يهودي و مسيحي اروپاي باختري تصحيح شده بود. واقعاً درخور توجه است كه معلومات غربي از يك مجراي عبري به جهان بيزانس راه يافت و پيش از اواسط سدهٴ پانزدهم، اين انتقال بهكمال رسيد. اين بغرنجي مبادلات فكري آن عصر را نشان ميدهد. ولي مهمترين كار عمانوئيل نه در نجوم بلكه در جبر بود. يكي از رسالههاي كوچكش به نام
طريقهٴ تقسيم حاوي پيشگاميهايي در زمينهٴ حسابان، توانها و همچنين كسرهاي اعشاري است.
بههمين سبب او را ميتوان پيشاهنگ سيمون استوين (1585) و همچنين نيكولا شوكه(1484) خواند، و اگر ميخواستيم سه رياضيداني را كه بهترتيب در سه قرن پياپي، قرار داشتند نام ببريم، بايد ميگفتيم بُنفيلس، شوكا و استوين. عجيب است كه اطلاعات درستي دربارهٴ زندگي او نداريم، مگر اعتباري كه در اين كتاب برايش قايل شدهايم موجب تشديد پژوهشهاي مربوط بهوي گردد و بياطلاعي ما را دربارهاش از ميان بردارد.
ساير رياضيدانان يهودي پرونس قابل قياس با عمانوئيل بُنفيلس نيستند. اين طبيعي است، زيرا افراد بزرگ سبب ميشوند، همسايگانشان كوچك بهنظر آيند.
يقوب بونِت (يا يعقوب پوئل) در سال 1361، زيجي براي عرض پرپينيان استخراج كرد.
(Neubauer-Renan p. 666, 1893)